Je data blijft in huis

Vaulty trekt je database niet naar een cloud om hem daar te bevragen. Het installeert een kleine node binnen je netwerk, op een machine die je IT-team beheert. De node leest je bronnen waar ze al staan: het ERP, de boekhouding, de exports die je BI-tool al maakt, de gedeelde mappen, de mailboxen die je koppelt. De werkkopie die hij daaruit opbouwt, staat op diezelfde machine. Niets uit die kopie wordt naar ons gestuurd.

Wat het gebouw verlaat

De node opent één uitgaande verbinding naar Vaulty, op poort 443, versleuteld. Er wordt geen enkele poort naar je netwerk opengezet. Over die verbinding reist het antwoord op een vraag: de rijen die een query opleverde, de samenvatting die de agent schreef, de actie die hij voorstelde. De vraag zelf en die rijen gaan naar het AI-model, zodat het ze kan uitleggen. Dat is al het verkeer. De database, de bestanden en de mailboxen blijven waar ze zijn.

Wat bij ons staat

Drie dingen staan aan onze kant, en je moet precies weten welke. Het scherm dat je mensen gebruiken, draait op onze servers in Frankfurt. De gesprekken en de feiten die de agent over je bedrijf heeft geleerd, worden voor jou bewaard in Ierland. Het AI-model draait in de EU-datazone van Microsoft Azure. Dat alles ligt binnen de Europese Unie, onder contracten die elke leverancier bij naam noemen. Je ERP, je boekhouding en je bestanden horen niet bij die drie dingen.

Als ook de AI zelf binnen je muren moet blijven

De eerste versie van Vaulty liet het AI-model draaien op een machine in het gebouw van de klant, zonder enig model in welke cloud dan ook. De architectuur maakt dat nog steeds mogelijk: het model is een vervangbaar onderdeel. Als je regels zeggen dat zelfs geen vraag het gebouw mag verlaten, kunnen we Vaulty zo draaien, met een lokaal model, en we vertellen je eerlijk wat dat model wel en niet kan vergeleken met het model in Azure.